boclau.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Hallo allemaal,
Welkom bij mijn weblog.
Kijk gerust even rond. Ik zou het leuk vinden als je dan ook gelijk een berichtje achter laat. 
Liefs van Tanya 
 

Bericht achterlaten doe je zo:
Onder elk stukje tekst staat: reageer of reacties 1 (of meer). Daar klik je op. Daarna scrol je naar beneden, vul je het formulier in en dan ben je klaar. 

Gouden mandjes gezocht:


Rexie is een al wat oudere hond met wat gezondheidsproblemen, maar een echte lieverd! Helaas heeft hij nog steeds zijn gouden mandje niet gevonden....
Lijkt het je wat om Rexie een gouden mandje te bieden? Zie Hof van Ede

Interesse voor andere dieren? Zie Stichting Cavia Gelderland, Huize Pluis of de Hof van Ede

Lid van: 
 
 

Mijn vriendenaward:

Gekregen vriendenawards:
 

 
 

 


 
 


 
 
 


 
 
 





 
Dankjulliewel!

Andere awards: 

 
 









Vrijdag gingen we naar ons volgende hotel in San Gerardo de Dota. Het was niet zo ver rijden en dus zijn we ’s ochtends nog lekker in het hotel gebleven. Om twaalf uur gingen we op weg en we zouden over de hoofdweg van Costa Rica rijden. De hoofdweg is, in tegenstelling tot wat wij dachten, geen snelweg, maar een bergweg op 3500 meter hoogte, waar je niet harder kan rijden dan 70 km per uur. Het was wel een drukke weg en we stonden nog even in de file vanwege werkzaamheden. Vanaf de hoofdweg moesten we steil naar beneden via een smalle weg (wel met schitterend uitzicht!) om bij het dorpje San Gerardo de Dota te komen. Rond vijf uur waren we in ons nieuwe hotel. Het hotel was lekker rustig en we hadden mooie, grote kamers met in totaal vier badkamers. In het hotel was er niemand die Engels sprak en dus moesten we ons met Spaans zien te redden. ’s Avonds hebben we in het hotel gegeten. We kregen typisch Costa Ricaans avondeten: champignonsoep, vis met groente, sla en rijst met bonen en als toetje warme appels in kaneelsaus. Omdat we in de bergen zaten, was het een stuk kouder (zo’n 15 tot 20 graden) en ’s nachts hebben we lekker warm onder een laag dekens gelegen.

Zaterdag moesten we weer vroeg op, want onze gids zou ons om kwart over zes op komen halen. We gingen op zoek naar de Quetzal. De Quetzal is een bedreigde diersoort en het was onzeker of we deze te zien zouden krijgen, De gids was mooi op tijd en had voor het hotel al een Quetzal gevonden. Boven onze auto zat een jonge, mannelijke Quetzal. Helaas had de Quetzal nog geen staart, maar mooi was hij zeker.
 
 
 
Met de auto gingen we daarna op weg naar plekjes waar de Quetzal regelmatig gevonden wordt. Op het eerste plekje zat geen Quetzal, maar op het tweede plekje zat er wel één. Ook nu weer was het een mannelijke Quetzal, maar ook deze had geen lange staart meer. Omdat het broedseizoen net voorbij is, hebben de meeste Quetzals geen staart meer. Hun lange staart verliezen ze als ze hun jongen in het nest in de boom gaan voeren. Iets verderop zat een vrouwelijke Quetzal, minder kleurrijk, maar nog steeds erg mooi! Hier was ook een nest van de Quetzal. De mannelijke en vrouwelijke Quetzal maken een gat in de boom voor hun jongen. Terug op het eerste plekje zagen we een groene Toekan in de boom zitten. Even later hoorden we een Quetzal, maar deze liet zich niet zien.
Om half negen waren we weer terug in ons hotel en konden we ontbijten. Ook nu hadden we een typisch Costa Ricaans ontbijt. Na het ontbijt gingen mama en ik paardrijden naar de waterval en de jongens gingen een wandeling naar de waterval maken. Helaas regende het wel en werden we allemaal behoorlijk nat. Mama en ik hadden twee lieve paarden mee, maar helaas viel de tocht en de gids (een jonge jongen, die keek alsof hij er geen zin in had) een beetje tegen. Te paard reden we over de weg naar een wandelpad en daar moesten we afstijgen. In een snel tempo zijn we naar een mooie waterval gelopen. We moesten onder de rotsen doorkruipen, zodat we de hele waterval konden zien. Een tweede waterval was iets verderop, maar de jongen die met ons mee liep, had er of geen zin in om daar naar toe te lopen of begreep ons niet helemaal (sprak geen Engels). Wel jammer! Terug bij de paarden stegen we weer op en reden we weer terug naar ons hotel. De jongens kwamen een paar minuten later terug en hadden wel de tweede waterval gezien. Toen de jongens terug waren, zijn we naar de eetzaal gelopen voor onze lunch. Ook de lunch was typisch Costa Ricaans: bonensoep, varkensvlees met groente, sla en rijst met bonen en als toetje vanille rijstpudding. N
a de lunch gingen we op weg naar ons hotel in San José. Het was qua kilometers niet ver rijden, maar we hebben er toch behoorlijk lang over gedaan. De weg was druk en één weghelft was afgesloten vanwege een bedevaartstocht. Om half vijf waren we bij ons hotel in San José. We hadden precies dezelfde kamers als drie weken geleden en 's avonds hebben we in het restaurant van het hotel lekker gegeten.
 

Lees meer...   (3 reacties)
Woensdag moesten we weer vroeg op staan, want we gingen een dolfijnentour doen. Om acht uur werden we bij het hotel opgehaald en om half negen zaten we in een boot op zee. Met de boot zouden we door het onderwater nationaal park Marina Ballena varen. Het walvisseizoen is in Costa Rica net begonnen en de eerste walvissen waren alweer gezien. Na een tijdje varen, kregen we te horen dat er ergens walvissen waren gespot en snel gingen we die richting uit. Even later zagen we inderdaad twee bultrugwalvissen boven water komen. Wauw! Waarschijnlijk waren het twee volwassen walvissen en deze twee hebben we een tijdje gevolgd. In de buurt zaten nog twee andere bultrugwalvissen en dit waren moeder en kind. Nadat we ook deze walvissen een tijdje hadden gevolgd, gingen we naar het walviseiland.
 
 
 
Bij het walviseiland zitten veel vogels en naast veel volwassen vogels (zoals pelikanen, ibissen en bruine vogels) zagen we ook drie babyvogels. De bruine vogels (de Nederlandse naam weet ik niet) hadden een wit jong en de vader was aan het oppassen. Via de mooie kust (met grotten) zijn we naar de walvisrotsen gevaren. Hier konden we snorkelen. Gelukkig was het zicht een stuk helderder dan dinsdag en konden we veel gekleurde visjes en een mooie zeester zien. Via een trapje klommen we weer de boot in en gingen we terug naar het strand. De dolfijnentour duurde niet de hele dag, maar we werden goed verzorgd. We kregen regelmatig een flesje water en een stuk fruit (ananas en watermeloen) aangeboden.  Om half twee waren we weer terug in ons hotel en de rest van de dag hebben we niet veel meer gedaan. ’s Avonds hebben we weer in het restaurant van het hotel gegeten.
 
 
 
Donderdagochtend moesten we om zeven uur bij de receptie staan. We gingen met de tuinman een wandeling maken. We hadden in de reisbeschrijving al gelezen dat de tuinman weinig Engels sprak, maar goed kon wijzen. Het Nederlandse meisje, dat stage liep in het hotel, ging met ons mee en kon zo af en toe het Spaans vertalen. Boven de receptie zat, in een boom, een grote leguaan. Wij konden de leguaan alleen via de telescoop zien, maar de tuinman heeft hem met blote ogen gespot. We liepen eerst de heuvel op, waar we uitzicht hadden over een kleine vallei. In de bomen zaten verschillende roofvogels (waaronder een havik en een gier). Daarna liepen we een rondje door het weiland en het dorp achter het hotel. Het was warm en waarschijnlijk waren er daarom minder dieren te zien. We zagen nog: een paar spinnen, de nationale boom van Costa Rica, een paar mooie vlinders, een hagedis, een vogelnest met vogels, twee bijennesten, meerdere termietennesten, twee mierennesten, een grote groep ibissen (grote, witte vogels), nog een paar roofvogels, een specht, mooi gekleurde kevertjes en andere insecten. De tuinman rook nog een miereneter (en ik dacht dat ik het ook rook), maar we zagen de miereneter niet. In het Spaans vertelde de tuinman ook veel over de verschillende dieren. Zo vertelde hij dat een stekelvarken (die hier in Costa Rica in de bomen wonen) een luiaard kan wurgen en daarna opeet. Om negen uur waren we weer bij de receptie en konden we ontbijten.
 
 
 
Aan het eind van de middag zijn we nog even naar het strand gewandeld. Bij Playa tortuga zouden mooie grotten te zien zijn. Op het strand vond ik nog een paar aparte schelpen. De grotten waren alleen met eb te bereiken en wij waren helaas een beetje te laat om droog naar de grotten te lopen. Papa en Dennis zijn door het water nog wel even naar de grotten gelopen, mama en ik zijn op het strand gebleven. Op de terugweg was een deel van het wandelpad overstroomd en een klein meertje geworden en hier zijn we met blote voeten doorheen gelopen. ’s Avonds hoorden we bij het avondeten dat het water abnormaal hoog stond en dat het wandelpad normaal droog is. Ook hoorden we dat de hoteleigenaar ook op het strand was, omdat er, door het hoge water, veel slangen en kaaimannen op het strand en in het water waren. Oei, gelukkig wisten we dat niet toen we het meertje met blote voeten overstaken en hebben we ook geen slangen of kaaimannen gezien! Van het hotel kregen we na het avondeten een gratis drankje aangeboden en we kozen voor een typisch Costa Ricaans drankje. We kregen Costa Ricaanse rum, behoorlijk sterk, maar wel lekker.  
 

Lees meer...   (5 reacties)

Op zondag konden we weer even uitslapen. Toen we om tien uur wakker werden, hebben we alles ingepakt en zijn we naar ons volgende hotel in Tortuga gereden. Het was niet zo lang rijden en na twee uur waren we al bij ons volgende hotel. Als ‘hotelkamer’ hadden we weer een huisje in het bos en volgens mij is dit toch echt wel de mooiste ‘kamer’ die we hebben gehad! De rest van de middag hebben we niet veel gedaan en ’s avonds hebben we in het restaurant van het hotel gegeten.

Maandag gingen we naar Corcovado Nationaal Park. We werden al om zeven uur opgehaald en dus moesten we weer vroeg op. Een busje bracht ons naar de tourorganisatie in het dorpje Sierpa, ongeveer een uur rijden. Hier zagen mama en ik twee ara’s vliegen en een krokodil in de rivier zwemmen. Corcovado Nationaal Park is alleen per boot te bereiken, maar ligt wel op het vaste land. Met de boot is het driekwartier tot een uur varen door de rivier en daarna nog driekwartier tot een uur door de branding. De golven in de branding waren hoog en de boot schommelde behoorlijk. Toen we bij het park waren, moesten we onze schoenen en sokken uitdoen, want er was geen steiger. De schoenen en sokken mochten daarna nog even uitblijven, want voor de wandeling (met gids) moesten we een riviertje oversteken. We liepen eerst een stuk over het strand en in een boom zagen we twee ara’s. Op het strand waren ook verschillende schelpdiertjes te vinden, die hard voor ons wegliepen.
 
 
 
Bij een riviertje lag een krokodil op en tussen de stenen. Het was even zoeken, want de krokodil zat goed verstopt en we konden alleen zijn staart zien. Bij het riviertje liepen we het bos weer in en daar waren meer dieren te vinden. We hadden een Nederlandse in de groep, die erg in vogels geïnteresseerd was en zij wist samen met de gids een hoop dieren (vooral vogels) te spotten. Zo hebben we verschillende vogels (waaronder een pelikaan, een havik, een ijsvogel, nog een keer twee ara’s, een mannelijke en vrouwelijke variant van een mooi gekleurde vogel, een tijgerreiger en verschillende ibissen), een groep brulapen (met een moederaap met een baby op de rug), een groep Spider Monkeys, twee giftige boomkikkers en hagedissen (Jesus Christ Lizards) gezien. Na bijna drie uur wandelen waren we weer bij het beginpunt en stond de lunch al klaar. De lunch bestond uit fruit, gekruide rijst (met van alles erin), broodjes gezond (zelf te maken), lekkere koekjes en natuurlijk drinken. Tijdens de lunch werd een grote krokodil gespot en deze lag in het riviertje dat we tijdens de wandeling op blote voeten hadden overgestoken (wel iets verderop, maar toch hetzelfde riviertje).
 
 
 
Toen iedereen genoeg gegeten en gedronken had, was het tijd voor de tweede wandeling. Bij de tweede wandeling liepen we naar een mooie waterval en ook deze keer moesten we een riviertje oversteken. Een stukje verderop (ik schat zo’n vijf tot tien minuten lopen) lag er ook weer een krokodil in het water. Na deze wandeling gingen we met de boot weer terug naar Sierpa. Op de terugweg zagen we in de zee twee dolfijnen zwemmen (geen foto’s helaas). We maakten een kleine omweg om door een Mangrove bos te varen (een bos waarbij de bomen allemaal in het water staan) en stopten we nog even bij een boom, want in een holletje lag een grote boa te slapen. De boa is, net zoals de meeste andere slangen in Costa Rica, een nachtdier. In een andere boom zat een grote groep ara’s te eten. Bij de tourorganisatie werden we opgehaald door de buschauffeur en om half vijf waren we weer in ons hotel. ’s Avonds hebben we in het restaurant van het hotel gegeten. In het donker hebben we met een zaklamp nog even gezocht naar kikkers en op een plant vonden we een groene boomkikker.
 
Dinsdag gingen we snorkelen bij Caño Island. We gingen met dezelfde organisatie mee als maandag en werden om zeven uur opgehaald. In Sierpa stapten we weer in de boot en onderweg naar het eiland kwamen we weer langs het Mangrove bos en de boa. We hadden nu een kleinere boot en in de branding en op zee was het behoorlijk stuiteren.
 
 
 
Bij Caño Island sprongen we vanaf de boot het water in om te gaan snorkelen. We zagen al vrij snel allemaal gekleurde visjes en een rog. De eerste tien minuten was het goed snorkelen, maar daarna werd het zicht helaas minder en konden we weinig zien. Na een half uur werden we allemaal in de boot getild (er was geen trapje) en konden we even uitrusten op het strand. Caño Island was gesloten en we mochten maar tien minuten op het strand zijn. Tien minuten later stapten we dus allemaal weer in de boot en nu gingen we op een ander plekje snorkelen. Helaas was het zicht niet verbeterd en zagen we nog steeds heel weinig. Vanwege het slechte zicht zijn we iets korter in het water geweest dan de eerste keer. Toen we allemaal weer in de boot zaten, gingen we terug naar het vasteland. Onderweg zagen we twee dolfijnen zwemmen en deze keer konden we wel foto’s maken. Ook zagen we twee zeeslangen. Zeeslangen zijn zeer giftig en gebruiken hun gif om vissen te vangen. De zee was op deze plek wat helderder en we zagen de zeeslang in de diepte verdwijnen. Op het vasteland kregen we een late lunch en de lunch bestond weer uit fruit, gekruide rijst, broodjes gezond, een koekje en wat te drinken. Na het eten konden we op het strand wat wandelen (zoals mijn ouders hebben gedaan) of op het strand even uitrusten (zoals Dennis en ik hebben gedaan). Om twee uur gingen we via het Mangrove bos langzaam weer terug naar Sierpa. Onderweg zagen we nog een krokodil zwemmen en twee ara’s in de boom. Bij de tourorganisatie bestelden we nog wat te drinken en toen we wilden afrekenen, kregen we te horen dat het gratis was. Iets eerder dan maandag waren we weer terug in ons hotel. ’s Avonds hebben we in ons hotel wat gegeten.
Lees meer...   (4 reacties)

Vrijdag gingen we naar ons volgende hotel in Quepos. Het was een eindje rijden (zo’n vijf uur, de langste reisdag) en dus hadden we broodjes meegenomen. Onderweg zijn we nog een keer gestopt bij een mooie brug. Hier zouden af en toe krokodillen te zien zijn, maar helaas wij zagen ze niet. Om één uur stopten we om te lunchen en ook deze keer hadden we een goed lunchplekje uitgekozen; mooi uitzicht op zee en er vloog een groep rode ara’s langs. Rond half vijf waren we in Quepos. Het stadje Quepos valt wat tegen, maar ons nieuwe hotel is erg mooi. Dennis en ik hebben gelijk het zwembad uitgeprobeerd en daarna hebben we in het stadje wat gegeten.

Op zaterdag gingen we naar het nationaal park Manuel Antonio. Het is een redelijk bekend park en het was er dan ook behoorlijk druk. We liepen achter gidsen aan het park in en zagen algauw een duizendpoot, een hagedis, verschillende luiaards, een groep brulapen (Howler monkeys), een boomkikker en (sorry Hans) een bananenspin. Op het strand was een groep apen (White-troated Capuchins). We konden heel dichtbij komen en ze goed op de foto zetten. Eén apenmoeder gaf vlak voor onze ogen borstvoeding. Terwijl iedereen de apen op de foto aan het zetten was, keek ik achter de groep fotografen en zag daar een wasbeer (raccoon) lopen. De wasbeer was aan het kijken of hij nog wat eten kon stelen en even later zat hij op het strand in een tas. Een slimme wasbeer, om gebruik te maken van de afleiding van de apen!
 
 
 
Nadat we genoeg mooie foto’s van de apen (en de wasbeer) hadden, zijn we doorgelopen naar een volgende wandeling. We hadden schitterend uitzicht op zee en zagen verschillende krabben (in een hol langs het wandelpad) en een paar leguanen. Terug op het strand hebben we wat gegeten en gedronken en daarna zijn Dennis en ik af gaan koelen in de zee. Het was even een gedoe om na het zwemmen weer zandloze voeten te krijgen (er was maar één werkende douche/kraan). Maar uiteindelijk is het toch gelukt en konden we een volgende wandeling gaan doen. Ook bij deze wandeling hadden we schitterend uitzicht op zee. In de bomen naast en boven het wandelpad zat een groep brulapen en verder hebben we weer een aantal krabben gezien. Dennis en papa zagen ook nog een hert, maar die hebben mama en ik helaas niet gezien.
 
 
 
Na deze wandeling zijn we naar de uitgang van het park gelopen en daar zagen we weer een groep White-troated Capuchins. De apen waren nu aan het spelen en ze raceten een paar keer vlak voor onze voeten langs. Erg leuk om te zien! Een paar apen besloten ook even te gaan wippen. Bij de uitgang kon je alleen met een boot het park uit. Omdat het vloed was, was het wandelpad overstroomd en in het water konden er krokodillen zitten (helaas niet gezien). We werden voor een paar dollar met de boot naar de overkant gebracht. Onderweg naar ons hotel zijn we gestopt bij El Avion om wat te eten. El Avion is een oud gevechtsvliegtuig dat is omgebouwd tot een leuk restaurant. Vanuit ons tafeltje hadden we erg mooi uitzicht over zee. Het eten was lekker en was helemaal niet duur, zeker een aanrader dus!
 
 
Lees meer...   (4 reacties)

Woensdag gingen we naar ons volgende hotel in Samara. Het was niet zo lang rijden en voor de lunch waren we in Samara. Samara ligt aan de kust en ons hotel zit op loopafstand van het strand. Het is hier weer wat warmer dan in de vorige plaatsjes en daarom was het lekker dat er niets op de planning stond. Aan het eind van de middag zijn we even naar het strand gelopen en hebben we in de zee gezwommen. Na het zwemmen, hebben we bij het restaurant van ons hotel lekker gegeten.

 

Donderdag hebben we uitgeslapen en na het ontbijt zijn we naar het opvangcentrum/kleine dierentuin gereden. Het opvangcentrum ligt in de buurt van Samara en heeft alleen dieren uit Costa Rica. We werden rondgeleid door een aardige mevrouw, die ons van alles over de dieren vertelde. Ze hadden veel verschillende dieren: twee grote kikkers (bullfrogs, een mannetje en een vrouwtje), 2 parkieten, verschillende papagaaien, 4 boa constrictors, een zwijntje, twee stekelvarkens, twee margays (kleine katachtigen, zie foto), een kaaiman, verschillende schildpadden, een luiaard, een agouti, een jaguarundi (ook een kleine katachtige), een kinkajou, een paca (een grotere versie van de agouti), een miereneter, een regenboog toekan, twee krokodillen, verschillende leguanen, een uil, een valse vampiervleermuis, verschillende fruitetende vleermuizen en een bejaarde pelikaan. Er was ’s ochtends ook een groep wilde brulapen op bezoek.

Marty, de kinkajou (zie foto), werd geroepen en kreeg wat uit de hand te eten. Tijdens de nachtwandeling van een paar dagen terug konden we de kinkajou niet heel goed zien en dus was het leuk om hem nu wat beter te zien.
 
 
 
Verschillende dieren worden in de toekomst nog uitgezet. Voor de grootste van de twee krokodillen, de uil, de toekan en de babyschildpadden was het bijna zover. Sommige andere dieren, zoals de papagaaien, konden niet meer terug naar de natuur, omdat ze te tam waren geworden. Deze dieren krijgen een partner en hun kinderen worden dan wel weer uitgezet. Omdat de katachtigen en sommige andere dieren vooral ’s nachts actief zijn, mochten we met hetzelfde kaartje ’s avonds nog een keer terug komen. Voor de lunch hebben we broodjes gehaald bij de bakker en na de lunch hebben we vrij weinig gedaan (ook een keer lekker). Om half zes waren we weer bij de opvang en inderdaad bepaalde dieren waren veel actiever. We werden begroet met oorverdovend lawaai van de papegaaien en de parkieten. Eén van de papegaaien was tussen het schreeuwen door zo aardig om ook even “Ola” te zeggen. Maar ook de miereneter, de margays en de vleermuizen waren niet meer aan het slapen en dus konden we deze dieren wat beter bekijken. ’s Ochtends hadden we ook kikkervisjes in een vijver en kikkerdril onder een plant gevonden en dat betekende dat er ergens een volwassen, wilde kikker moest wonen. Omdat de volwassen, wilde boomkikker vooral ’s nachts actief is, hebben we ook even gezocht naar de kikker. Dennis was er goed in en heeft twee mooie kikkers voor ons (vooral papa wilde graag kikkers zien) kunnen spotten.

 

Volgens mij was ik niet de enige die het leuk vond om de opvang te bezoeken! Bij het hotel tegenover de opvang zat een grote macaw (ara) in de boom. In eerste instantie dachten we dat het een wilde was, maar de mevrouw van de opvang vertelde ons dat het een tamme was en dat deze vogel ook niet in het wild in Costa Rica voor komt. De macaw was erg geïnteresseerd in ons en probeerde onze aandacht te trekken met allerlei kunstjes. Bij een snackbar hebben we wat gegeten en de rest van de avond hebben we niets meer gedaan.

Lees meer...   (2 reacties)
Maandagochtend hebben Dennis en papa een Canopy Tour gedaan. Ze vonden het allebei erg leuk, maar daar zal Dennis waarschijnlijk binnenkort nog wel over schrijven. Mama en ik hadden niet zo veel zin om deze Tour te doen en hebben 's ochtends lekker geluierd. Om half twaalf waren de mannen klaar en reden we naar ons volgende hotel in de buurt van het nationaal park Rincon de la Vieja. De weg was voor het grootste deel niet geasfalteerd, maar gelukkig hadden we wel mooi uitzicht. Rond twee uur zijn we even gestopt om een broodje te eten. We hadden een goed plekje uitgekozen (dachten we..), want er vlogen verschillende toekans, een rode specht en een grote vogel (misschien de quetzal, maar de grote vogel zat te ver weg om te zien wat voor vogel het precies was) rond. Toen we het broodje op hadden, hebben we met het fototoestel een aantal foto’s gemaakt. Helaas zat er ook een wespennest in de buurt en werden we aangevallen door een groep wespen. Toen er een aantal wespen (op dat moment leken het er heel veel, maar het zullen er misschien 2 tot 4 zijn geweest) in mijn haar zaten, raakte ik toch wel een beetje in paniek en ben ik gestoken… Snel zijn we weer verder gaan rijden en onderweg hebben we nog een paar wespen uit de auto en uit mijn haar gehaald.. Om vier uur waren we bij ons volgende hotel. We werden in het Nederlands begroet door de Belgische manager en de papagaai (die kon praten en “Hallo” zei). ’s Avonds hebben we in het hotel gegeten (een drie gangen menu) en na het eten kregen we van de hotelmanager uitleg over wat er allemaal in het gebied te doen was.
 
 
 
Dinsdag gingen we naar het nationaal park Rincon de la Vieja. Dit park heeft, net zoals de Arenal, een vulkaan. Helaas was deze vulkaan te actief en konden we niet naar de vulkaan lopen. Maar er waren genoeg andere leuke wandelingen te doen. ’s Ochtends hebben we een wandeling naar een waterval gemaakt. Het was een langere wandeling dan we dachten en we moesten een stuk in de volle zon klimmen. Moe en bezweet kwamen we aan bij de waterval en daar konden we lekker even afkoelen in het water. Toen we weer beneden waren, zijn we gelijk doorgelopen naar de volgende wandeling. Deze wandeling ging langs secundaire vulkanische activiteiten. In het nationaal park waren er namelijk een minivulkaan, een geiser en vulkanische modderpoelen. Erg bijzonder om te zien en om het een beetje beter in beeld te brengen, hebben we een aantal filmpjes gemaakt. In de buurt van de vulkanische activiteiten was het erg warm en hing er een zwavellucht (een rotte eierenlucht).
 
In Rincon de la Vieja hebben we ook weer een aantal dieren gezien. Zo zagen we een leguaan, veel hagedissen en een agouti (een klein zoogdier). Als een van de laatste reden we het park weer uit. Ook deze avond hebben we weer in het hotel gegeten.
 
 
Lees meer...   (3 reacties)
Donderdagochtend gingen we met de boot weer weg uit Tortuguera. We namen deze keer een andere route en onderweg zagen we nog een krokodil. Helaas konden we niet stoppen om foto’s te maken en de krokodil wat beter te zien. Bij de parkeerplaats moesten we even op de bus wachten en met de bus gingen we naar het restaurant, waar we op de heenweg ontbijt hadden gehad. Nu zouden we lunchen in het restaurant en we zouden een huurauto krijgen. Bij de parkeerplaats zat in de boom weer een luiaard, dichterbij dan een paar dagen geleden en we konden hem nu nog beter zien. Na de lunch kregen we de sleutels van onze huurauto (een Toyota Fortuner, een grote auto met vierwielaandrijving) en konden we op weg naar ons nieuwe hotel in La Fortuna. Het was gelukkig maar een paar uur rijden en om een uur of vijf waren we in La Fortuna. Ook deze keer hadden we ieder ons eigen huisje, midden in de natuur. In het stadje hebben we wat gegeten en daarna hebben we vrij weinig meer gedaan.
 

 
Op vrijdag gingen we naar de Arenal, een vulkaan in de buurt van La Fortuna. Twee jaar geleden was deze vulkaan nog behoorlijk actief, maar dat is hij nu niet meer. In het Arenal Nationaal Park hebben we een korte wandeling naar een lavastroom uit 1992 gemaakt. De lava is nu te zien als een berg stenen, best indrukwekkend om over heen te lopen en je te realiseren dat hier ooit lava heeft gestroomd. Het was onze eerste wandeling zonder gids, maar we hebben zelf ook een hoop dieren kunnen spotten. Zo hebben we een paar whiptails (soort salamanders), een eekhoorn en een paar apen (White-throated Capunchin) gezien.
 
 
 
Na de wandeling zijn we nog naar het uitzichtpunt gereden. De top van de vulkaan ligt vaak in de wolken en dat was vrijdag helaas ook het geval. De vulkaan hebben we dus niet helemaal kunnen zien. Bij een supermarkt hebben we wat broodjes gekocht en na de lunch zijn we naar de waterval van La Fortuna gereden. De waterval was erg mooi om te zien en we hebben hem zowel van boven als van beneden kunnen zien. Het was een behoorlijke afdaling en klim, maar het was zeker de moeite waard. Bij het afdalen hebben we nog een Toekan gezien!
 
 
 
’s Avonds hadden we kaartjes voor de Hot Springs (warme bronnen). We konden lekker ontspannen in het warme water en vanuit het bad konden we vogels en apen zien.

Zaterdagochtend hadden we het fototoestel meegenomen naar het ontbijt. Terwijl we zaten te ontbijten, konden we namelijk veel verschillende vogels zien eten (het hotel gaf de vogels fruit). We hebben de mooiste kleuren voor bij zien komen, erg leuk om zo te ontbijten. Toen we weer terug waren in ons huisje ontdekten mijn ouders dat er een familie vleermuizen bij hun onder het dak woonden. In de badkamer zaten drie vleermuizen lekker te slapen (wel aan de buitenkant, maar je kon ze in de badkamer door het gaas zien). Het hotel heeft ook een vlindertuin (met veel mooie vlinders), terrariums (met kikkers, slangen en andere reptielen) en een vijver en hier zijn we ook even naar toe gelopen. Onderweg naar de vijver hebben we een paar whiptails gezien en een hoop rode mieren die met een stuk blad rondliepen. Na deze korte wandeling zijn we met de auto op weg gegaan naar ons volgende hotel in Santa Elena. We reden langs een mooi stuwmeer en het uitzicht was erg mooi. Voor de lunch zijn we gestopt bij Café Macadamia en hier hebben we een lekker stuk taart gegeten. Helaas was de weg vrij slecht (niet geasfalteerd en met veel kuilen) en werden we behoorlijk door elkaar geschud. Langs de kant van de weg zag ik een gier die aan het eten was. Toen we stopten en terug liepen om foto’s te maken, vloog de gier helaas weg.  Wat de gier aan het eten was, weten we niet. Waarschijnlijk was het een dode wasbeer, maar helemaal zeker ben ik niet. Na vier uur rijden waren we bij ons nieuwe hotel in Santa Elena. ’s Avonds zijn we even naar het stadje gelopen en hebben we in een restaurantje wat gegeten. We hebben het niet laat gemaakt, want de volgende ochtend moesten we weer vroeg op.

Zondagochtend moesten we om half acht bij het Monteverde Nationaal Park zijn. We gingen met een gids een wandeling maken. Monteverde is een nevelwoud en dus verschillend van het tropisch regenwoud in Tortuguera. In tegenstelling tot een tropisch regenwoud blijft de temperatuur in een nevelwoud de hele dag ongeveer hetzelfde en zorgt de nevel voor een hoge luchtvochtigheid. Door de nevel zijn er veel verschillende planten en dieren in het nevelwoud te vinden. Onze gids nam ons eerst mee naar een gat naast de souvenirwinkel. Hier woonde een tarantula en met een zaklamp konden we deze inderdaad zien zitten. Verder hebben we een mooie waterval, mooie bomen en andere planten, verschillende soorten kolibries, 2 vipers (adders), een stekelvarken (zie foto), een nestje van een kolibrie, de vrouwelijke en mannelijke Herculeskever (de mannelijke kever heeft scharen), een pop van de glasvlinder (de pop was net zoals de vlinder doorzichtig) en een zilveren kever (de kever had een soort metaalachtige kleur) gezien. De gids had een telescoop mee en zo konden we de vipers en het nestje van de kolibrie zien. De vipers zaten hoog in de boom en waren ontdekt doordat kolibries en andere vogels om de slang heen vlogen om de slang te verjagen. Tja, je moet maar net weten dat je zo een slang kunt vinden. Vipers zijn, net zoals de Nederlandse adder, giftig en zijn alleen ’s nachts actief. Na de wandeling met de gids hebben we zelf ook een korte wandeling naar een hangbrug gemaakt. Het wandelpad was lekker rustig, maar we hebben alleen een paar vogels gezien. Om twee uur hebben we broodjes gegeten en de rest van de middag hebben we lekker rustig aan gedaan.
 
 
 
Om tien voor half vijf werden we met een bus opgehaald om een nachtwandeling te maken. Met een gids gingen we de bossen in om dieren te spotten. Heel veel dieren (zoals de slangen, de spinnen en een paar zoogdieren) zijn alleen ’s nachts actief en deze wilden we natuurlijk ook een keer zien. Rond vijf uur begonnen we te wandelen. We liepen rustig door het bos en al gauw zagen we een mooi vogeltje (de Motmot).  Daarna stopten we even bij een hol van de Tarantula. Dit hol was iets groter dan die van vanochtend en we zagen de Tarantula nog beter (zie foto).
 
 
 
Er liepen verschillende groepen en spotters rond in het bos en als er een groep of een spotter een dier had gevonden, werd dat doorgegeven via de walkietalkie. Een paar keer moesten we rennen naar een bepaalde plek, omdat er een dier gezien was. We moesten rennen om een stekelvarken (was beide keren helaas net tussen de bladeren verdwenen), een gordeldier (die kon heel snel rennen en was helaas ook al tussen de bosjes verdwenen) en een Kinkajou (de Nederlandse naam weet ik niet, maar het is een soort beertje) te zien. De Kinkajou was de enige die op ons bleef wachten en die konden we dan ook mooi zien. Onze gids vertelde dat de Kinkajou familie van de wasbeer was en vrij zeldzaam. We hadden dus geluk dat we de Kinkajou konden zien. Verder zagen we nog drie luiaarden in de boom hangen, een paar wandelende takken en een hoop andere insecten. Ik vond het geweldig om in het donker met een gids door het bos te wandelen en af en toe te moeten rennen om een dier te zien. Ik vond het dan ook jammer toen we om acht uur weer terug moesten naar de bus. We werden door de buschauffeur afgezet in het centrum en toen zijn we gelijk wat gaan eten in een restaurant. Moe van de lange dag en het vele wandelen, zijn we na het eten gelijk ons bed in gedoken.
Lees meer...   (4 reacties)
Dinsdagochtend werden we om half zeven met de bus opgehaald. We zouden naar ons volgende hotel in Tortuguera gaan. Tortuguera ligt midden in het regenwoud en is alleen per boot of per vliegtuig te bereiken. Vanuit San José moesten we een paar uur rijden om bij de boot te komen. De bergen waar we doorheen reden, behoren tot een nationaal park en het uitzicht was schitterend. Onderweg vertelde de gids veel over Costa Rica en de mooie dingen die er te zien waren. Rond acht uur stopten we even om te ontbijten. Op het ontbijtbuffet was precies hetzelfde eten te vinden als dat we maandagochtend als ontbijt hadden gekregen. Eerlijk gezegd hadden we toch wat meer van een buffet verwacht, maar het fruit was erg lekker. Na het eten konden we nog even wat rondlopen en al gauw had iemand een luiaard gespot. De luiaard hing lekker in de boom en begon een paar minuten later voorzichtig te eten.
 
 
 
Om negen uur gingen we weer de bus in. De weg was nu helaas niet meer geasfalteerd en we werden behoorlijk door elkaar geschud. We kwamen langs verschillende bananenplantages en zagen verschillende bekende bananenmerken (onder andere chiquita). De chauffeur van de bus spotte nog een mooie roofvogel voor ons. Wat voor roofvogel het precies was, weten we niet. Maar we hebben er in ieder geval mooie foto’s van kunnen maken.  Om half elf waren we bij de boot en toen we uitstapten, begon het  hard te regenen. Gelukkig duurde het niet lang en konden we een paar minuten later in de boot stappen. Het was anderhalf uur varen naar ons hotel in Tortuguera en onderweg zijn we een paar keer langzamer gaan varen, omdat er dieren te zien waren. We hebben roze vogels gezien (de flamingo’s van Costa Rica), apen (de Spider Monkeys) en een kaaiman. De apen waren behoorlijk actief en slingerden van de ene tak naar de andere. Het oerwoud zelf was ook erg mooi om te zien.
 
 
 
Bij het hotel werden we verwelkomd met een lekkere cocktail (zonder alcohol) en daarna konden we op zoek naar onze ‘kamers’. De ‘kamers’ zijn eigenlijk aparte huisjes (met een slaapkamer en badkamer) en liggen midden in het regenwoud. Er zijn geen ramen (wel horren gelukkig!) en je hoort dus alle junglegeluiden. Na de lunch zijn we met de boot naar het stadje Tortuguera gegaan. Tortuguera ligt ingesloten tussen een rivier (met kaaimannen en krokodillen) en een zee (met baracuda’s en haaien). We konden dus niet zwemmen. Op het strand van Tortuguera leggen de schildpadden ‘s avonds hun eieren en ver op zee zagen we een schildpad zwemmen. Het stadje zelf stelde eigenlijk weinig voor. Er waren een paar souvenirwinkels en in een van de winkels hebben we een kaart gekocht met alle dieren van Costa Rica. Om vijf uur waren we weer terug bij ons hotel en tot het avondeten hebben we vrij weinig gedaan. ’s Avonds hadden we een schildpaddenexcursie geboekt. Tussen tien en twaalf uur gingen we met een gids op pad om schildpadden te zoeken. Om de schildpadden zo weinig mogelijk te storen, mochten we geen foto’s maken en moesten we donkere kleren aan. Volgens de gids van de boot gingen we naar het beste deel van het strand en gingen we op de beste tijd. Het was een mooie nacht; de lucht was onbewolkt en de sterren konden we dus goed zien. Om bij het strand te komen, moesten we eerst met de boot en daarna nog een stuk (in het donker, met alleen het licht van een zaklantaarn) lopen. Vlak voor het strand moesten we even wachten en werd er wat verteld over de zeeschildpad. Omdat de schildpadden niet op het strand komen als er mensen aanwezig zijn, moesten we wachten tot er een schildpad op het strand was en een kamer voor haar eitjes had gemaakt. Als een schildpad eenmaal aan het leggen is, is ze in trance en merkt ze niks van het bezoek. Gelukkig werd er een schildpad gespot door de rangers en mochten we naar het strand. De zaklamp ging uit en hand in hand volgden we de gids naar de schildpad op het strand. De groene schildpad was 1,05 meter lang en was druk bezig om eieren te leggen. De gids tilde voorzichtig één van haar achterpoten op en met een infrarood zaklamp konden we de eieren één voor één in de kamer zien vallen. Heel bijzonder om te zien. Volgens mij heeft ze wel zo’n 80 tot 100 eieren gelegd. Toen ze klaar was, bedekte ze de kamer weer met zand (iedereen die in de buurt was, kreeg nog wat zand over zich heen). De biologen, die aanwezig waren op het strand, merkten de schildpad met een nummer en verzamelden wat wetenschappelijke gegevens (ze hebben onder andere gemeten hoe groot de schildpad was). Toen de schildpad bijna klaar was, moesten we even wat verder weg gaan staan om te voorkomen dat de schildpad gestrest zou raken. De schildpad camoufleerde de plek nog even en daarna vertrok ze langzaam naar zee. Wij konden achter haar aan lopen en zagen haar zo in de zee verdwijnen. Een andere schildpad was ondertussen ook al op het strand gekomen, maar dat was in het donker moeilijk te zien. Omdat we maar bij één schildpad het proces mochten zien, moesten we weer terug naar de boot. Onderweg naar de boot zagen we nog een grote pad. Rond twaalf uur waren we weer in het hotel en we zijn vrijwel gelijk gaan slapen.
 
Woensdagochtend werden we door de junglegeluiden en dan met name door de apen (wat kunnen die schreeuwen zeg!) om vijf uur gewekt. Rond half zes konden we bij de ontbijtzaal koffie drinken en bij de ontbijtzaal liepen aapjes (white-throated capuchin) rond. Eén van de apenmoeders had nog een jong op de rug. Een ander, wat ouder, jong was een beetje baldadig en gooide (bijna op ons) water naar beneden. Om zes uur stapten we weer in de boot om een stuk door het nationaal park te varen. Ook deze keer konden we weer een aantal dieren spotten. Zo zagen we een mooie reiger, een heleboel apen (de spider monkeys en we hoorden de howler monkeys), een basilisk, een leguaan en een kaaiman. De kaaiman was zo vriendelijk om vlak naast mij te zwemmen, zodat ik hem goed op de foto konden krijgen.
 
 
 
De jungle zelf was ook weer erg mooi om te zien. Helaas regende het wel behoorlijk en daardoor was het toch wat minder leuk. Omdat het ‘s ochtends bleef regenen, ging de wandeltocht na het ontbijt helaas niet door. Door de regen kunnen er namelijk bomen omvallen en wordt het te gevaarlijk om te wandelen. ’s Middags was het gelukkig weer droog en om twee uur gingen we met een gids kanoën. Vlak voordat we de kano in gingen, zagen we een kleine, rode gifkikker. Met de kano gingen we het regenwoud nog wat verder verkennen. We gingen naar de kleinere rivieren (waar geen motorboten mochten komen) en daar was het heerlijk rustig. Vanuit de kano hebben we verschillende dieren kunnen zien. Sommige dieren hadden we zonder de gids waarschijnlijk niet kunnen vinden. We hebben verschillende reigers, een Jacana (een kleine vogelsoort), de Spider Monkeys en de Howler Monkeys, twee verschillende spinnen (één van de spinnen jaagde op kleine visjes, nooit geweten dat spinnen visjes aten), slapende vleermuizen, een paar kaaimannen, een paar leguanen, een hagedis (de Jesus Christ Lizard), een schildpad (Black River Turtle), twee papegaaien, een paar roofvogels (onder andere een gier en een havik) en een vogelnest met twee eieren gezien. Ook de junglegeluiden waren goed te horen en we moesten een paar keer raden welk geluid bij welk dier hoorde. Zo hebben we het geluid van verschillende kikkers (en nee dat was niet ‘kwaak’, we dachten allemaal dat het een vogel was in plaats van een kikker), van de apen, van de cicade en van verschillende vogels gehoord. De gids wist ook veel over de planten en bomen. Eén van de bomen die hij ons liet zien, was een cacoaboom. Om vijf uur waren we weer terug op het hotel en de rest van de avond stond er niets meer gepland.
 
Lees meer...   (4 reacties)
Zaterdagavond hebben we eerst de konijntjes naar de oppas gebracht en daarna reden we met de auto naar Brussel. We hadden geen last van file en dus waren we lekker op tijd bij het van der Valk hotel. Bij het inchecken kregen we een upgrade, zodat we twee kamers naast elkaar hadden. De kamers zagen er mooi uit en waren lekker ruim. De drankjes (cola, water, bier en wijn) die in de minibar stonden, waren in de prijs inbegrepen. Een goed begin van de vakantie dus.
 
 
 
Zondagochtend stonden we al vroeg op, want we moesten om zes uur met de hotelbus naar het vliegveld. Omdat we zo vroeg weg moesten, konden we niet ontbijten in het hotel. Op het vliegveld hebben we eerst onze koffers ingeleverd (we hadden thuis al ingecheckt) en daarna was het tijd voor het ontbijt. Na het ontbijt zijn we rustig naar de gate gelopen en om acht uur vertrok het vliegtuig naar Madrid. Rond half elf landden we in Madrid. Ons volgende vliegtuig zou om tien voor twee gaan en dus hadden we genoeg tijd om even te lunchen en naar de volgende gate te lopen. We zijn al op verschillende vliegvelden geweest, maar nog nooit op zo'n groot vliegveld als Madrid. Het kostte ons zeker een half uur om bij de volgende gate te komen en we moesten ook een stuk met de trein. Helaas vertrok ons vliegtuig naar Panama niet op tijd. De mannen die de bagage in het vliegtuig moesten zetten, hadden een probleem (een van hun wagens was kapot gegaan) en het duurde even voordat ze het probleem hadden opgelost en de bagage in het vliegtuig was. Onderweg naar Panama werden we goed verzorgd; we kregen nog een late lunch (op het menu stonden gehaktballen of vegetarische lasagna), snack (broodje tonijn), ontbijt (broodje ham-kaas, bosbessenyoghurt en een zoet broodje) en geregeld drinken. Tien uur later landden we in Panama. Daar moesten we vlug doorlopen, want we hadden door de vertraging maar een half uur om over te stappen! Gelukkig waren we niet de enige en was het vliegveld van Panama niet zo groot. De vlucht van Panama naar Costa Rica duurde maar een uurtje en tijdens de vlucht kregen we nog een broodje (met kip of met rosbief). Op het vliegveld van Costa Rica werden we opgewacht door iemand van onze reisorganisatie en deze bracht ons naar het hotel in de hoofdstad San José. We zijn vroeg naar bed gegaan, want we waren allemaal behoorlijk moe van de lange reis.
 
 
 
Vanochtend begonnen we met een Costa Ricaans ontbijt. Een Costa Ricaans ontbijt bestaat uit: drie verschillende vruchten (watermeloen, meloen en een onbekende andere vrucht), scrambled eggs, rijst met bonen, gebakken banaan en een glas vruchtensap. Om negen uur hadden we een afspraak met onze reisorganisatie. De reisorganisatie zou ons nog wat meer informatie geven en we konden gelijk ook wat vragen stellen over de verdere reis. 's Middags zijn we naar de binnenstad van San José gelopen. Daar kwamen we een paar dingen over Costa Rica te weten:
1. In Costa Rica kan je niet pinnen met je Maestro kaart (gelukkig konden we wel geld pinnen met onze creditcard). 
2. De mensen in Costa Rica zijn niet goed met een kaart. Ze weten niet waar op de kaart we op dat moment zijn en ook niet waar het gebouw is wat we zoeken (we hebben het verschillende keren gevraagd).
3. De mensen uit Costa Rica zijn allemaal zeer behulpzaam.
4. "Mind your Step". De stoep is slecht en in het hotel zijn er veel trappetjes en drempels. Je moet dus goed uitkijken waar je loopt.
5. Alle winkels hebben een bewaker in de winkel staan.
 
In San José dachten we even wat geld te pinnen. De eerste bank die we probeerden, gaf een rare foutmelding en dus gingen we (toch wel een beetje bezorgd) naar een volgende bank. Ook daar lukte het niet; we kregen een melding dat de kaart geblokkeerd was. Bij een medewerker vroegen we wat er aan de hand was en die vertelde ons dat we hier (en bij de eerste bank) niet met een Maestro kaart konden pinnen. Maar bij een andere bank was dat wel mogelijk en dus gingen we op weg naar de derde bank. Omdat er een lange rij was, hebben we eerst maar even gevraagd of we hier wel konden pinnen. De man van de beveiliging vertelde dat het systeem van de banken in Costa Rica geen Maestro kaart accepteerde. Maar hij dacht dat we bij de supermarkt waarschijnlijk wel wat geld konden pinnen en dus liepen we naar deze supermarkt. Helaas accepteerden ze ook in de supermarkt geen Maestro kaart. Heel vreemd, want we hadden overal gelezen dat het wel mogelijk was om te pinnen in Costa Rica. Gelukkig konden we via onze creditcard wel geld pinnen. Ondertussen was het half een en dus zijn we bij de Pizza Hut wat gaan eten. Na het eten wilden we alvast een pas halen voor alle nationale parken. De reisorganisatie had op onze kaart aangegeven waar we moesten zijn, maar we konden het niet vinden. We hebben het twee keer gevraagd, maar niemand wist waar het dan wel zou moeten zijn. Omdat we al behoorlijk veel hadden gelopen, besloten we maar weer terug naar ons hotel te gaan. De rest van de middag hebben we het rustig aan gedaan. Vanavond eten we in het hotel en gaan we vroeg naar bed. Morgenochtend worden we namelijk om zes uur opgehaald en gaan we naar Tortuguero. Tortuguero ligt midden in het oerwoud (alleen per boot te bereiken) en ons volgende hotel heeft misschien geen internet.


Lees meer...   (5 reacties)
Vanavond stappen we in de auto op weg naar Brussel. Omdat we morgenochtend al heel vroeg op het vliegveld van Brussel moeten zijn, hebben we besloten om in het van der Valk hotel in Brussel te overnachten. Zo kunnen we net wat langer slapen voor de lange vlucht. Morgen vliegen we namelijk eerst van Brussel naar Madrid, vanuit Madrid vliegen we door naar Panama en via Panama komen we uiteindelijk in San Jose in Costa Rica. Totaal duurt de reis 18 uur,  behoorlijke lang dus.
Zoals gewoonlijk zijn onze belevenissen weer via deze weblog te volgen.
Reizen jullie met ons mee?
 
 
PS. Costa Rica ligt in Midden Amerika.
Lees meer...   (4 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl