boclau.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Hallo allemaal,
Welkom bij mijn weblog.
Kijk gerust even rond. Ik zou het leuk vinden als je dan ook gelijk een berichtje achter laat. 
Liefs van Tanya 
 

Bericht achterlaten doe je zo:
Onder elk stukje tekst staat: reageer of reacties 1 (of meer). Daar klik je op. Daarna scrol je naar beneden, vul je het formulier in en dan ben je klaar. 

Gouden mandjes gezocht:


Rexie is een al wat oudere hond met wat gezondheidsproblemen, maar een echte lieverd! Helaas heeft hij nog steeds zijn gouden mandje niet gevonden....
Lijkt het je wat om Rexie een gouden mandje te bieden? Zie Hof van Ede

Interesse voor andere dieren? Zie Stichting Cavia Gelderland, Huize Pluis of de Hof van Ede

Lid van: 
 
 

Mijn vriendenaward:

Gekregen vriendenawards:
 

 
 

 


 
 


 
 
 


 
 
 





 
Dankjulliewel!

Andere awards: 

 
 









Laatste artikelen

Afgelopen zaterdag was het zover: ik ging naar Portugal voor een (vrijwillige) stage. Dankzij alle gulle gevers had ik een overvolle koffer mee met spullen voor het asiel. Nogmaals bedankt iedereen!

 

Om half 5 's middags werd ik door mijn ouders naar Schiphol gebracht. Na nog even wat te hebben gegeten, was het tijd om afscheid te nemen. Helaas had het vliegtuig wat vertraging en vertrokken we pas een half uur later. Onderweg hadden we wat turbulentie en het vliegtuig landde uiteindelijk een uur te laat op zijn bestemming: Porto. Ik zou worden opgehaald door een medewerker van het asiel Aanifeira. Door slechte communicatie was er echter niemand op het vliegveld. Nadat ik had gebeld, kwam er iemand aan en werd ik door een medewerker naar het appartement gebracht. Het appartement is 40 minuten rijden van Porto en ligt op de derde verdieping. Het heeft drie slaapkamers, twee badkamers en een grote huiskamer. Er is plaats voor 8 personen, maar op dat moment was er alleen een Iers meisje (laatstejaars diergeneeskunde in Budapest) en zij zou maandagochtend weer naar huis gaan.

Zondag heb ik een rustdag gehouden: uitgeslapen en boodschappen gedaan. 's Middags heb ik een wandeling gemaakt naar het kasteel in de buurt. Door een evenement kon ik het kasteel echter alleen van een afstandje zien.

Maandag werd ik om 8:45 opgehaald door een medewerker van het asiel. Na een kwartier rijden, waren we bij het asiel. We werden begroet door het geblaf van ongeveer 300 honden en het gemauw van 50 katten. De meeste dieren waren erg lief en zelfs de katten (op een enkele na) wilden graag aangehaald worden en op schoot. In de hospitalisatie zaten 3 patiënten: een pup en 2 volwassen honden met Canien Distemper Virus (foto hieronder: labrador Julietta). Dit virus is erg besmettelijk en vaak fataal (zeker voor puppy's). Eén van de volwassen honden (Hope) heeft het virus helaas binnengebracht in het asiel. Beneden in de quarantaine zaten 15 volwassen katten, één speels kitten en 2 puppy's. Eén van de puppy's was in contact geweest met de pup met het Canien Distemper Virus. De andere pup was helemaal kaal gedumpt bij het asiel. Inmiddels is zijn haar bijna overal weer teruggegroeid (zie foto hieronder).

De komende twee weken zal ik vooral met de dierenartsen meelopen. We begonnen maandag met een druk spreekuur. Helaas spreken de klanten alleen Portugees, maar het belangrijkste wordt door de dierenartsen naar het Engels vertaald. Om 11 uur begonnen we met opereren. Er stonden 2 operaties op het programma: een castratie van een hond en een sterilisatie van een kat. Bij de operaties moest ik vooral assisteren (dingen vasthouden), maar ik mocht ook wat bloedvaten dichthechten. Het was een drukke (beetje chaotische) dag en pas om half 7 waren we klaar.

 

Dinsdag was ook weer een drukke dag. Er waren niet veel consultaties, maar de hospitalisatie zat (bijna) helemaal vol. Twee andere pups uit het asiel waren ook ziek geworden (vermoedelijk door het Canien Distemper Virus) en er was de vorige avond een andere pup (van een klant) binnengekomen met de klacht van braken. Alle honden moesten medicatie krijgen, onder andere een antibioticum dat langzaam (over 20 minuten) toegediend moest worden. We begonnen dan ook met het geven van alle medicatie. Daarna waren er wat consultaties. Na de lunch hadden we 2 operaties (een sterilisatie van een hond en een kat). Toen we klaar waren, was het alweer 5 uur en moesten de gehospitaliseerde dieren nog medicatie krijgen. Pas om 7 uur was ik weer terug in het appartement. Terwijl ik weg was, waren er twee andere Nederlandse meisjes (laatste jaar dierenverzorging) aangekomen, dus ik was niet meer alleen in het grote appartement. Na een korte kennismaking, heb ik de was in de wasmachine gedaan en ben ik boodschappen gaan doen.

Woensdag werden we met zijn drieën opgehaald. Bij het asiel heb ik eerst de andere meisjes een rondleiding gegeven. Daarna ben ik begonnen met de medicatie. Er waren niet veel consultaties en na een vroege lunch begonnen we met opereren. Als eerste hadden we een sterilisatie van een kat. Op de operatietafel stopte de kat ineens met ademen. Ondanks beademing en het geven van adrenaline overleed de kat. We waren allemaal behoorlijk van slag door het overlijden. Helaas is er bij elke anesthesie een risico op complicaties, zelfs bij een gezonde kat. Mogelijk had de kat een allergische reactie op het anestheticum of had de kat toch een ziekte, die we bij het lichamelijk onderzoek niet hebben opgemerkt. Pas laat begonnen we aan de andere operatie (een sterilisatie van een hond) en gelukkig ging deze operatie/anesthesie wel goed. Aan het eind van de dag kwam er weer een nieuwe asielhond in de hospitalisatie. De moeder van een van de pups was ook ziek geworden (waarschijnlijk ook Canien Distemper Virus) en was er slecht aan toe. Ook deze dag waren we pas laat terug in het appartement (19 uur). Samen met de andere meiden heb ik boodschappen gedaan en gegeten.

Donderdag was ook een rustige dag. Helaas was 's nachts één van de zieke pups in de hospitalisatie (onverwachts) gestorven. Ook werd er weer een andere pup van het asiel verhuisd naar de hospitalisatie, omdat hij ziek was geworden (het was het broertje van de eerste pup in de hospitalisatie en heeft waarschijnlijk weer hetzelfde virus). Nadat we alle honden hun medicatie hadden gegeven, begonnen we met opereren. Het was een rustige dag en er stonden (door een afzegging) maar 2 operaties op het programma (castratie van 2 katers). 's Middags hebben we alle katten in de quarantaine gevaccineerd. Doordat het zo rustig was, waren we ook iets eerder thuis (6 uur).

Vandaag, vrijdag, waren er geen operaties en hoefden we alleen in de ochtend te werken. Twee van de gehospitaliseerde pups waren gezond genoeg om naar de quarantaine te verhuizen. Eén van de pups werd herenigd met een hokgenoot. Ze waren allebei erg blij dat ze weer bij elkaar waren en er werd meteen veel gespeeld (links herstelde pup, rechts hokgenootje). Om 2 uur waren we weer terug in het appartement. Omdat het veel (en hard) regende, ben ik 's middags in het appartement gebleven.

 

Hopelijk is het van het weekend beter weer en kunnen we lekker naar buiten om de omgeving te verkennen.

Reacties (3)

Zaterdagochtend ging om half vijf de wekker;  we gingen weer op wintersportvakantie. Dit keer hadden we een appartement in les Coches in Frankrijk. Les Coches ligt dichtbij Val Thorens, waar we de eerste jaren altijd gingen snowboarden en skieën. Gelukkig hadden we weinig last van file, waardoor we al om half zeven in les Coches waren. Nadat we de sleutel hadden gekregen, hebben we eerst de auto uitgeladen. Het appartement is klein, met een ruime huiskamer (waar Dennis en ik slapen), een slaapkamer, een (heel kleine) wc, keukentje en een kleine badkamer. Maar groot genoeg voor ons vieren. Volgens de referenties van het appartement zou er een all-inclusive (ontbijt, lunch en diner) optie zijn, maar helaas was dat niet meer het geval. Dus liepen we even (5min) naar het centrum van het kleine dorpje om daar wat te gaan eten. Er zijn hier niet veel restaurantjes en bijna alle restaurantjes zijn pizzeria’s. Bijna alsof je niet in Frankrijk bent, maar in Italië.. Toch hebben we een restaurant zonder pizza gevonden en daar hebben we lekker (machtige uiensoep vooraf, biefstuk met frietjes als hoofdgerecht) gegeten. Ondertussen konden we daar ook even op internet. Helaas is ook het internet in het appartement kapot, waardoor we op het appartement alleen (duur) betaald internet hebben (wordt wel vergoed door Sunweb). Na het eten, zijn we vroeg ons bed in gedoken, want we waren allemaal behoorlijk moe.

Zondagochtend hebben we rustig aan gedaan. We hebben eerst de skipassen gehaald en vervolgens zijn we naar de bakker en de supermarkt gegaan. Na het ontbijt (met lekkere echte Franse croissantjes en stokbrood) zijn we naar de eerste skilift gelopen (zo’n 5min lopen van ons appartement). Het was een lekkere zonnige dag, de skiliften en pistes waren lekker rustig (op de laatste liftjes en pistes na) en er lag gelukkig nog voldoende sneeuw. Perfect voor een eerste dag snowboarden (skieën). Tussen de middag hebben we pizza gegeten bij een van de restaurantjes naast de piste. ’s Avonds hebben we, lekker makkelijk, stokbrood met knakworstjes gegeten.

Maandag stonden we wat eerder op om wat meer te kunnen snowboarden (skieën). ’s Ochtends werden er weer lekkere, verse, croisantjes gehaald als ontbijt. Ook vandaag was het een mooie zonnige dag. Helaas wel wat drukker, waardoor we meestal even moesten wachten op de skilift naar boven. Sommige helingen waren wat ijziger geworden door de regen, maar op andere hellingen lag er juist een lekker nieuw laagje sneeuw. We zijn naar les Arcs gesnowboard (geskied), waar een van drie gletsjers van dit gebied zich bevindt. Rond een uur of 1 hebben we weer bij een restaurantje naast de piste wat gegeten, lekker in het zonnetje op het terras. Op de weg naar huis moesten we ons haasten, want het verbindingsliftje ging vroeg (16:10) dicht. Het verbindingsliftje hebben we net gehaald; we hadden de laatste lift naar les Coches. Ook vanavond hebben we weer, lekker makkelijk, stokbrood met knakworstjes gegegeten.

Volgens de laatste weersvoorspelling gaat het de komende dagen veel sneeuwen. We hopen het, want de pistes worden steeds slechter…

Reacties (1)

Maandag zijn we in en om ons huisje gebleven. Papa en Dennis hebben heel sportief hardgelopen, mama en ik zijn samen met Dennis naar het dorp gelopen om boodschappen te doen voor de BBQ 's avonds.

Dinsdag was het weer tijd voor een lange wandeling en dus gingen we al voor de lunch weg. Vlak voor de wandeling hebben we broodjes gegeten. We liepen in het begin door de bossen langs een mooie waterval, maar daarna verlieten we de bossen om de warmte in te gaan. Ik vond het zelf iets te warm en was blij dat we halverwege bij een restaurantje stopten. Hier hebben we allemaal een groot glas frisdrank of bier gedronken en een paar hapjes taart (nouja hapjes... we hadden 2 grote stukken taart) gegeten. De Schwarzwälderkirschtorte is de specialiteit van het gebied, maar wij vonden de appeltaart toch iets lekkerder. Daarna was het gelukkig wat koeler geworden en via een mooie, maar kleine, kloof kwamen we weer bij de auto uit. Onderweg naar huis hebben we in hetzelfde restaurant als een paar dagen eerder gegeten (zondag). Ook nu weer hebben we lekker gegeten.

Woensdagmiddag gingen we als eerst naar een van de rodelbanen in de buurt. Dennis wilde heel graag een keer rodelen en samen met mijn vader is hij twee keer naar beneden gegaan. Het was een leuke baan en gelukkig helemaal niet druk. Op de terugweg zijn we bij een waterval gestopt en hebben we een kleine wandeling gemaakt. Het was maar een kleine waterval, maar wel weer mooi. Helaas hadden we voor het eerst een paar druppels regen en waren de steekvliegen in iets grotere getale aanwezig. Mijn moeder en ik hadden op de terugweg ook nog eens een bordje gemist (oops) en deden er dus iets langer over... 

Donderdag gingen mijn ouders en Dennis langs de Rijn fietsen. Ik had niet zoveel zin om mee te fietsen en wilde liever een rustdag houden. Terwijl zij druk aan het fietsen waren (en het heel warm hadden), heb ik een lekker dik boek uitgelezen. Mijn ouders en broertje vertelden dat het een mooie fietstocht was, maar dat het jammer genoeg ook erg warm was. Bovendien was één van de gehuurde fietsen niet helemaal in orde.

Vrijdagmiddag gingen we een wandeling maken naar de Allerheiligen waterval en klooster ruïne. Het was een mooie, korte wandeling en eigenlijk waren we allemaal verbaasd dat deze wandeling niet in het to-do-boekje stond. De wandeling was namelijk zeker een aanrader. We liepen via de mooie (en grote) waterval, die uit allemaal kleine trappetjes bestond, omhoog naar de ruïne van het klooster. Ook op de terugweg liepen we langs de waterval, maar nu een stuk hoger en hadden we erg mooi uitzicht op de waterval en omgeving. 's Avonds hebben we als afsluiting in het campingrestaurant gegeten. Het eten was, net zoals de vorige keren, erg lekker.

Zaterdag moesten we alles weer inpakken, want we gingen (helaas) weer naar huis. Ook deze keer hebben we weinig last gehad van files en om 5 uur waren we weer thuis, waar we werden begroet door twee nieuwsgierige konijntjes.

Reacties

Woensdagmiddag maakten we een korte wandeling naar de Ruïne Wasseneck. Helaas viel de wandeling wat tegen: de ruïne en het wandelpad waren niet goed onderhouden (veel hoog gras), de weg was niet overal goed aangegeven en onderweg hadden we veel last van steekvliegen. Toch was de omgeving wel weer erg mooi. 's Avonds hebben we met zijn allen de Kolonisten van Catan gespeeld.

Donderdagmiddag gingen we naar een wolven- en berenpark. Het is, net zoals het berenbos in Ouwehands, een opvang voor mishandelde beren. Er waren 9 beren, waarvan het merendeel in het circus had gewerkt en 3 wolven, die uit een dierentuin kwamen. De wolven zijn therapeuten voor de getraumatiseerde beren en helpen de beren om weer normaal berengedrag te vertonen. De dieren hadden een fantastische plek om te wonen: veel ruimte en een omgeving die heel erg op het wild lijkt. Af en toe moesten we goed speuren naar de beren en wolven, vooral de wolven hadden niet zoveel zin om zich te laten zien. Aan de ene kant is het natuurlijk jammer dat er zoveel struikgewas is dat je de beren en de wolven niet goed kan zien, maar aan de andere kant lijkt het me voor de dieren fijn om zich te kunnen verstoppen en is het in het wild natuurlijk ook zo. Toen wij er waren, werden de dieren net gevoederd. Ze kregen een gevarieerd dieet van groente, fruit en vlees. De beren gingen meteen op het fruit af, de wolven op het vlees. Ik vond het park mooier dan Ouwehands, ook al hebben de beren in Ouwehands natuurlijk ook een prachtplek. Ook deze avond hebben we weer een spelletje gespeeld.

Vrijdag gingen we al voor de lunch weg. Het was namelijk een eindje rijden naar de Feldberg, waar we ook een lange wandeling wilden maken. Om half 1 waren we bij de Feldberg en voordat we aan de wandeling begonnen, hebben we eerst broodjes gegeten. Het begin van de wandeling was een stuk drukker dan de andere wandelingen die we hadden gedaan. Maar later werd het weer lekker rustig. We liepen door een afwisselende omgeving: van alpenweides met schitterend uitzicht tot avontuurlijke bospaadjes. Halverwege hebben we nog een ijsje gegeten. Helaas was de wandeling niet helemaal goed aangegeven en liepen we 2 kilometer om. Pas laat waren we weer terug bij de auto. Op de terugweg hebben we bij een restaurant heerlijk gegeten en om negen uur waren we weer in ons huisje.

 Zaterdag waren we allemaal nog moe van de lange wandeling van vrijdag en daarom besloten we het rustig aan te doen. We hebben een heel korte wandeling naar de waterval van Triberg gemaakt. De Triberger wasserfälle is de hoogste waterval van Duitsland en erg mooi om te zien. Ook deze plek was (natuurlijk) iets meer toeristisch. We hebben rond de waterval ook nog 2 eekhoorntjes gezien. Via wat souvenirwinkels zijn we terug naar de auto gelopen en daarna zijn we even wat gewone boodschappen gaan doen. 's Avonds hebben we zelfgemaakte hamburgers gegeten en na het eten hebben we weer de Kolonisten van Catan gespeeld.

Vandaag, zondag, stond er weer een lange wandeling op de planning en zaten we al vroeg in de auto. Ook deze wandeling was wat drukker. Met een bus werden we naar het beginpunt van de wandeling gebracht. We liepen door de Wutachschlucht, een schitterende kloof met steile rotswanden, smalle en avontuurlijke wandelpaden, de mooie rivier de Wutach, schitterend uitzicht en een hele mooie waterval. Dit is tot nu toe de mooiste wandeling van deze vakantie! Tijdens het wandelen zagen we nog een zevenslaper (voor wie dit dier niet kent: stel je een muis voor met een eekhoornstaart, familie van de muis) en een muisje (wat voor muis het precies was, heb ik niet kunnen achterhalen). Rond zes uur hebben we in een restaurant heerlijk gegeten. Voor weinig geld hadden we heel veel en lekker eten. Terug in het huisje hebben we de Nederlandse voetbalvrouwen nog even aangemoedigd. Helaas heeft het niet geholpen, want ze hebben met 1-0 verloren.

Reacties (1)

En het is weer vakantietijd! Dit jaar hebben we een huisje gehuurd in het Zwarte Woud in Duitsland.

Zaterdagochtend zijn we om een uur of negen in de auto gestapt. Het was niet zo ver rijden en dus hoefden we ook niet zo vroeg weg. Onderweg hebben we wat file gehad, maar om vijf uur stonden we in ons huisje. Het huisje is redelijk groot en heeft twee verdiepingen met op de eerste verdieping een badkamer, keuken en ruime huiskamer en op de tweede verdieping alleen twee slaapkamers. Op de veranda kunnen we 's ochtends heerlijk in het zonnetje zitten en 's avonds kunnen we genieten van een fris briesje. Nadat we alles uit de auto hadden gehaald, hebben we dan ook lekker even buiten gezeten. Helaas deed het internet het niet, er ontbrak een kabeltje van de router. Omdat er iemand naar zou komen kijken, moest er iemand thuis blijven en dus hebben we eten gehaald bij het restaurant van het park. Het restaurant heeft een uitgebreide menukaart met zowel Griekse en Italiaanse als Duitse gerechten. Het was moeilijk kiezen, maar uiteindelijk had iedereen een keuze gemaakt: Dennis en ik namen een pizza gyros, mijn vader gyros (zonder pizza dus) en mijn moeder een schnitzel met frietjes en een salade. Het was erg lekker en hier zouden we zeker nog wel een keer gaan eten. Na het eten hebben Dennis en mijn ouders nog een spelletje Risk gespeeld. Ik had niet zoveel zin en heb in plaats daarvan een boek gelezen.

Zondagochtend hebben we verse broodjes gehaald bij de bakker op het terrein. De bakker had een ruime keuze aan verschillende broodjes. De komende dagen hebben we dus lekkere, verse broodjes voor het ontbijt (en de lunch). 's Middags hebben we een kleine wandeling rond het park gemaakt. Het was een mooie wandeling door de bossen, langs de velden en door het kleine dorpje in de buurt. We zijn alleen vergeten foto's te maken. Onderweg zijn we even gestopt bij een restaurant, die goed stond aangeschreven. Helaas ging het restaurant pas volgende week open. Waarschijnlijk is het hier nog geen hoogseizoen, want ook tijdens de wandeling kwamen we nauwelijks andere mensen tegen. Heerlijk rustig dus! De winkels waren op zondag niet open en dus moesten we (vonden we helemaal niet erg) 's avonds weer uit eten. Omdat we geen zin hadden om naar het dorp te gaan, hebben we 's avonds in het restaurant van het park gegeten. Weer was het eten erg lekker. Na het eten hebben Dennis, papa en ik de Kolonisen van Catan gespeeld.

Maandagochtend zijn we eerst boodschappen gaan doen in het dorp en na de lunch wilden we weer een klein stukje wandelen. Deze keer hadden we een wandeling uitgezocht van 3 uur met mooie uitzichten naar de bron van de Donau. De wandeling was erg mooi, maar was helaas niet zo kort als we hadden gedacht. We hebben er meer dan 4 uur over gedaan. Halverwege zijn we bij een uitkijktoren nog even gestopt voor een lekker ijsje. Om acht uur waren we pas weer thuis. Snel hebben we het avondeten klaargemaakt. Voor het avondeten hadden we biefstuk, stokbrood met kruidenboter (dat achteraf kruidenkaas bleek te zijn), sla met tomaat en een groentemix. De rest van de avond hebben we niet veel meer gedaan.

 

Vandaag is het alweer dinsdag en houden we lekker een rustdag. Veel meer dan lezen en spelletjes spelen gaan we niet doen.

Reacties (4)

Helaas werd het na kerst wat drukker; we moesten iets langer wachten bij de skiliften en hadden de pistes niet meer echt voor ons alleen. Toch was het nog vrij rustig, want we hebben nooit langer dan 10 minuten moeten wachten en dan ook alleen voor de verbindingsliftjes of de kabinelift van de Marmolada.

Donderdag zijn we naar de Marmolada gletsjer gegaan. Na anderhalf uur snowboarden/skiën waren we bij het begin van de eerste kabinelift op 1446 meter hoogte. Met drie grote kabineliften (helaas wel helemaal vol met mensen) werden we naar 3342 meter gebracht, het hoogste punt van het skigebied. Gelukkig was het een heldere dag, want we hadden schitterend uitzicht op alle bergen en het hele skigebied. Op de top waaide het wel behoorlijk (vandaar de skibril), maar eenmaal op de snowboard/ski's hadden we er geen last meer van. Om beneden te komen, moesten we 12 kilometer skiën/snowboarden en eenmaal beneden hebben we onszelf getrakteerd op een lekkere pizza voor de lunch. Via een andere plaatsje, Arabba, zijn we weer terug naar Canazei gegaan.

 

Vrijdag begon het hard te waaien, zo hard dat enkele liften zelfs werden gesloten. Door de wind was het ook behoorlijk koud. Nadat we een paar koude liftjes hadden genomen en zelfs een paar keer stil hadden gezeten in de skilift (waarschijnlijk had de lift wat moeite met de harde wind), besloten we voor het eerst een kopje koffie en warme chocolademelk te drinken op de skipiste. Normaal doen we dat niet, maar we hadden het allemaal zo koud, dat we even behoefte hadden aan een warme pauze. De rest van de dag zijn we op de skipistes van Canazei gebleven en hebben we, meest van tijd, lekker kunnen snowboarden/skiën.

Zaterdag was alweer ons laatste dagje snowboarden/skiën en omdat we 's avonds weer weg zouden gaan, gingen we deze keer met de auto naar de skilift. Ook deze dag hebben we de Sella Ronda gevolgd, met hier en daar een uitstapje. Met één van onze uitstapjes kwamen we in een rustige uithoek van het skigebied. Hier waren we nog niet eerder geweest, maar het skigebied is ook zo groot, dat we volgens mij nog niet eens de helft gezien hebben. Na het snowboarden/skiën, stapten we meteen in de auto om naar ons volgende hotel in Oostenrijk te gaan. Helaas waren er veel mensen die ook de berg af gingen en hebben we behoorlijk vastgestaan in de verschillende bergdorpjes. Uiteindelijk waren we om acht uur bij ons hotel in Oostenrijk. Gelukkig was het restaurant bij het hotel nog open en konden we meteen aanschuiven. Dennis, papa en mama kozen voor de mixed grill en kregen een enorm bord met vlees, een salada en frietjes. Ik ging voor de wiener snitschel (2! grote lappen vlees en een groot bord frietjes). Ook nu weer hoefden we niet bang te zijn dat we zouden verhongeren.

Zondagochtend kregen we een lekker Oostenrijks ontbijt (warme broodjes) en na het ontbijt gingen we op weg naar Nederland. Van de konijnenoppas kreeg ik al vrij snel een smsje dat het niet zo goed ging met Pebbles. Ze wilde niet eten (een spoedgeval bij konijnen). Gelukkig werd ze goed verzorgd en toen we om zes uur thuis waren, at Pebbles inmiddels weer zelf en leek het weer helemaal goed te gaan met haar. 's Avonds hebben we een (in vergelijking met de vorige avonden) bescheiden maaltijd gegeten.

We hebben een fantastische vakantie gehad en we komen zeker nog een keer terug in dit gebied!

Reacties (1)

We hebben weer drie heerlijke dagen achter de rug en eigenlijk valt er niet heel veel over te vertellen. We doen weinig anders dan snowboarden/skiën, eten, slapen en lezen (in mijn geval ook nog leren).

In het skigebied staan verschillende routes aangegeven die je kan volgen. De Sella Ronda is één van die routes en om deze route staat het gebied ook bekend. Het is een lange route, in totaal 42 km, waarmee je door het hele gebied komt. Je kan zowel linksom als rechtsom de route nemen. Maandag en dinsdag hebben we de Sella Ronda linksom en rechtsom gedaan. Omdat het nog steeds lekker rustig is en er geen wachtrijen zijn, hadden we ook genoeg tijd om nog wat extra liftjes te nemen. In totaal hebben we zowel maandag als dinsdag meer dan 20 liftjes genomen en bijna overal heb je schitterend uitzicht op de bergen (zie foto's). 's Middags hebben we op de piste een lekkere pizza gegeten en 's avonds kregen we goed te eten in het hotel. Op dinsdagavond kregen we zelfs een speciaal kerstdiner met 6 gangen. We hoeven dus niet bang te zijn dat we hier verhongeren ;-).

 

Vandaag begon het weer te sneeuwen (en helaas in de lage gebieden te regenen). In totaal is er toch een centimeter of 10 gevallen, dus daar kunnen we weer even mee vooruit. Mama en ik waren helaas wat minder lekker en omdat we het ook behoorlijk koud kregen door oa natte handschoenen, zijn we wat eerder naar huis gegaan. Helaas, want het was wel heerlijk snowboarden/skiën op een vers laagje sneeuw. Hopelijk kunnen we er morgen wel wat langer van genieten. Vanavond gaan we het dus zeker niet te laat maken.

Reacties

Na Frankrijk, Zwitserland en Oostenrijk was nu Italië aan de beurt om ontdekt te worden. Dit jaar hebben we Canazei (bij de Dolomieten) uitgekozen als onze reisbestemming. Canazei ligt in een groot skigebied met meer dan 1200 km helling en ongeveer 200 skiliften. Er zijn vooral rode hellingen (groen=makkelijkst - blauw - rood - zwart = moeilijkst), dus een goed gebied voor de ervaren snowboarder/skiër.

Zaterdagochtend vertrokken we al om zes uur. Het was namelijk 1000 kilometer rijden. Gelukkig hebben we weinig last gehad van files. Er stond één grote file op de route, maar deze hebben we kunnen vermijden door een stuk binnendoor te rijden. Ook Dennis heeft weer een groot stuk gereden en hij heeft zijn rijvaardigheden goed kunnen verbeteren (vooral de hellingproef ;-)). Om zeven uur waren we bij ons hotel in Canazei en we konden gelijk aan het avondeten beginnen. We mochten kiezen tussen drie verschillende voorgerechten en drie verschillende hoofdgerechten. Dennis en ik hadden als voorgerecht pasta (een behoorlijk groot bord), mama en papa soep. Allemaal hadden we als hoofdgerecht biefstuk, aardappelkroketjes en sperziebonen en als toetje hadden we een soort pudding. Daarnaast was er nog een saladebuffet (helaas bij mij paste dat er niet meer in...). Vrij vroeg zijn we naar bed gegaan, want we waren allemaal behoorlijk moe.

Zondag stonden we om acht uur op. Na het ontbijt hebben we onze ski/snowboardschoenen aangetrokken voor onze eerste dagje in de sneeuw. Er was veel sneeuw gevallen (meer dan er gemiddeld in een jaar valt), dus dat beloofde wat. Met het busje van het hotel werden we afgezet bij de skilift en, na het kopen van de skipassen, konden we gelijk door naar boven. Gelukkig was de sneeuw inderdaad prima en was het lekker rustig op de hellingen en bij de skiliften. Bij de meeste liften konden we zo doorlopen en soms hadden we de helling helemaal voor ons zelf. Het was dus heerlijk snowboarden/skiën en we hebben op onze eerste dag al behoorlijk wat liftjes en hellingen gedaan. Zelfs al een stuk zwarte helling en een sleeplift (vooral van de laatste ben ik niet zo'n fan). Tussen de middag hebben we bij een restaurant (met schitterend uitzicht) lasagna gegeten en rond vijf uur waren we weer terug op onze hotelkamer. Vanavond hadden we als voorgerecht pasta (voor dennis), ravioli (voor papa) en eiersoep (voor mama en mij), als hoofdgerecht entrecote met aardappeltjes en erwtjes met ham en als nagerecht een lekkere aardbeientaart. Ook nu gaan we weer op tijd naar bed.

Reacties (1)

Vrijdag gingen we naar ons volgende hotel in San Gerardo de Dota. Het was niet zo ver rijden en dus zijn we ’s ochtends nog lekker in het hotel gebleven. Om twaalf uur gingen we op weg en we zouden over de hoofdweg van Costa Rica rijden. De hoofdweg is, in tegenstelling tot wat wij dachten, geen snelweg, maar een bergweg op 3500 meter hoogte, waar je niet harder kan rijden dan 70 km per uur. Het was wel een drukke weg en we stonden nog even in de file vanwege werkzaamheden. Vanaf de hoofdweg moesten we steil naar beneden via een smalle weg (wel met schitterend uitzicht!) om bij het dorpje San Gerardo de Dota te komen. Rond vijf uur waren we in ons nieuwe hotel. Het hotel was lekker rustig en we hadden mooie, grote kamers met in totaal vier badkamers. In het hotel was er niemand die Engels sprak en dus moesten we ons met Spaans zien te redden. ’s Avonds hebben we in het hotel gegeten. We kregen typisch Costa Ricaans avondeten: champignonsoep, vis met groente, sla en rijst met bonen en als toetje warme appels in kaneelsaus. Omdat we in de bergen zaten, was het een stuk kouder (zo’n 15 tot 20 graden) en ’s nachts hebben we lekker warm onder een laag dekens gelegen.

Zaterdag moesten we weer vroeg op, want onze gids zou ons om kwart over zes op komen halen. We gingen op zoek naar de Quetzal. De Quetzal is een bedreigde diersoort en het was onzeker of we deze te zien zouden krijgen, De gids was mooi op tijd en had voor het hotel al een Quetzal gevonden. Boven onze auto zat een jonge, mannelijke Quetzal. Helaas had de Quetzal nog geen staart, maar mooi was hij zeker.
 
 
 
Met de auto gingen we daarna op weg naar plekjes waar de Quetzal regelmatig gevonden wordt. Op het eerste plekje zat geen Quetzal, maar op het tweede plekje zat er wel één. Ook nu weer was het een mannelijke Quetzal, maar ook deze had geen lange staart meer. Omdat het broedseizoen net voorbij is, hebben de meeste Quetzals geen staart meer. Hun lange staart verliezen ze als ze hun jongen in het nest in de boom gaan voeren. Iets verderop zat een vrouwelijke Quetzal, minder kleurrijk, maar nog steeds erg mooi! Hier was ook een nest van de Quetzal. De mannelijke en vrouwelijke Quetzal maken een gat in de boom voor hun jongen. Terug op het eerste plekje zagen we een groene Toekan in de boom zitten. Even later hoorden we een Quetzal, maar deze liet zich niet zien.
Om half negen waren we weer terug in ons hotel en konden we ontbijten. Ook nu hadden we een typisch Costa Ricaans ontbijt. Na het ontbijt gingen mama en ik paardrijden naar de waterval en de jongens gingen een wandeling naar de waterval maken. Helaas regende het wel en werden we allemaal behoorlijk nat. Mama en ik hadden twee lieve paarden mee, maar helaas viel de tocht en de gids (een jonge jongen, die keek alsof hij er geen zin in had) een beetje tegen. Te paard reden we over de weg naar een wandelpad en daar moesten we afstijgen. In een snel tempo zijn we naar een mooie waterval gelopen. We moesten onder de rotsen doorkruipen, zodat we de hele waterval konden zien. Een tweede waterval was iets verderop, maar de jongen die met ons mee liep, had er of geen zin in om daar naar toe te lopen of begreep ons niet helemaal (sprak geen Engels). Wel jammer! Terug bij de paarden stegen we weer op en reden we weer terug naar ons hotel. De jongens kwamen een paar minuten later terug en hadden wel de tweede waterval gezien. Toen de jongens terug waren, zijn we naar de eetzaal gelopen voor onze lunch. Ook de lunch was typisch Costa Ricaans: bonensoep, varkensvlees met groente, sla en rijst met bonen en als toetje vanille rijstpudding. N
a de lunch gingen we op weg naar ons hotel in San José. Het was qua kilometers niet ver rijden, maar we hebben er toch behoorlijk lang over gedaan. De weg was druk en één weghelft was afgesloten vanwege een bedevaartstocht. Om half vijf waren we bij ons hotel in San José. We hadden precies dezelfde kamers als drie weken geleden en 's avonds hebben we in het restaurant van het hotel lekker gegeten.
 

Lees meer...   (3 reacties)
Woensdag moesten we weer vroeg op staan, want we gingen een dolfijnentour doen. Om acht uur werden we bij het hotel opgehaald en om half negen zaten we in een boot op zee. Met de boot zouden we door het onderwater nationaal park Marina Ballena varen. Het walvisseizoen is in Costa Rica net begonnen en de eerste walvissen waren alweer gezien. Na een tijdje varen, kregen we te horen dat er ergens walvissen waren gespot en snel gingen we die richting uit. Even later zagen we inderdaad twee bultrugwalvissen boven water komen. Wauw! Waarschijnlijk waren het twee volwassen walvissen en deze twee hebben we een tijdje gevolgd. In de buurt zaten nog twee andere bultrugwalvissen en dit waren moeder en kind. Nadat we ook deze walvissen een tijdje hadden gevolgd, gingen we naar het walviseiland.
 
 
 
Bij het walviseiland zitten veel vogels en naast veel volwassen vogels (zoals pelikanen, ibissen en bruine vogels) zagen we ook drie babyvogels. De bruine vogels (de Nederlandse naam weet ik niet) hadden een wit jong en de vader was aan het oppassen. Via de mooie kust (met grotten) zijn we naar de walvisrotsen gevaren. Hier konden we snorkelen. Gelukkig was het zicht een stuk helderder dan dinsdag en konden we veel gekleurde visjes en een mooie zeester zien. Via een trapje klommen we weer de boot in en gingen we terug naar het strand. De dolfijnentour duurde niet de hele dag, maar we werden goed verzorgd. We kregen regelmatig een flesje water en een stuk fruit (ananas en watermeloen) aangeboden.  Om half twee waren we weer terug in ons hotel en de rest van de dag hebben we niet veel meer gedaan. ’s Avonds hebben we weer in het restaurant van het hotel gegeten.
 
 
 
Donderdagochtend moesten we om zeven uur bij de receptie staan. We gingen met de tuinman een wandeling maken. We hadden in de reisbeschrijving al gelezen dat de tuinman weinig Engels sprak, maar goed kon wijzen. Het Nederlandse meisje, dat stage liep in het hotel, ging met ons mee en kon zo af en toe het Spaans vertalen. Boven de receptie zat, in een boom, een grote leguaan. Wij konden de leguaan alleen via de telescoop zien, maar de tuinman heeft hem met blote ogen gespot. We liepen eerst de heuvel op, waar we uitzicht hadden over een kleine vallei. In de bomen zaten verschillende roofvogels (waaronder een havik en een gier). Daarna liepen we een rondje door het weiland en het dorp achter het hotel. Het was warm en waarschijnlijk waren er daarom minder dieren te zien. We zagen nog: een paar spinnen, de nationale boom van Costa Rica, een paar mooie vlinders, een hagedis, een vogelnest met vogels, twee bijennesten, meerdere termietennesten, twee mierennesten, een grote groep ibissen (grote, witte vogels), nog een paar roofvogels, een specht, mooi gekleurde kevertjes en andere insecten. De tuinman rook nog een miereneter (en ik dacht dat ik het ook rook), maar we zagen de miereneter niet. In het Spaans vertelde de tuinman ook veel over de verschillende dieren. Zo vertelde hij dat een stekelvarken (die hier in Costa Rica in de bomen wonen) een luiaard kan wurgen en daarna opeet. Om negen uur waren we weer bij de receptie en konden we ontbijten.
 
 
 
Aan het eind van de middag zijn we nog even naar het strand gewandeld. Bij Playa tortuga zouden mooie grotten te zien zijn. Op het strand vond ik nog een paar aparte schelpen. De grotten waren alleen met eb te bereiken en wij waren helaas een beetje te laat om droog naar de grotten te lopen. Papa en Dennis zijn door het water nog wel even naar de grotten gelopen, mama en ik zijn op het strand gebleven. Op de terugweg was een deel van het wandelpad overstroomd en een klein meertje geworden en hier zijn we met blote voeten doorheen gelopen. ’s Avonds hoorden we bij het avondeten dat het water abnormaal hoog stond en dat het wandelpad normaal droog is. Ook hoorden we dat de hoteleigenaar ook op het strand was, omdat er, door het hoge water, veel slangen en kaaimannen op het strand en in het water waren. Oei, gelukkig wisten we dat niet toen we het meertje met blote voeten overstaken en hebben we ook geen slangen of kaaimannen gezien! Van het hotel kregen we na het avondeten een gratis drankje aangeboden en we kozen voor een typisch Costa Ricaans drankje. We kregen Costa Ricaanse rum, behoorlijk sterk, maar wel lekker.  
 

Lees meer...   (5 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl